بررسی تخصصی طرح بیمارستان ۳۰۰ تختخوابی «امیراعلم ۲» در نشست کمیته مشورتی عمرانی دانشگاه علوم پزشکی تهران

گالری تصاویر 

به گزارش روابط‌عمومی معاونت توسعه مدیریت و برنامه‌ریزی منابع دانشگاه علوم پزشکی تهران؛ نشست کمیته مشورتی «کنترل و نظارت بر احداث، نگهداشت، بهره‌برداری و توسعه پروژه‌های عمرانی دانشگاه» با محوریت بررسی جزئیات طرح بیمارستان ۳۰۰ تختخوابی آموزشی «امیراعلم ۲» برگزار شد. این نشست به ریاست دکتر حمید چوبینه، معاون توسعه مدیریت و برنامه‌ریزی منابع و با حضور معاونین درمان و آموزشی دانشگاه، مدیران ارشد دفتر فنی، املاک و مستغلات، و اعضای برجسته کمیته از جمله دکتر پیروز حناچی، برگزار گردید تا ابعاد مختلف معماری، عملکردی و راهبردهای کلان این پروژه ملی مورد واکاوی قرار گیرد.

آینده‌نگری؛ پیش‌شرط ماندگاری پروژه‌های عمرانی

دکتر حمید چوبینه، معاون توسعه مدیریت و برنامه‌ریزی منابع، در ابتدای این نشست با تأکید بر لزوم همگامی طراحی‌های عمرانی با استانداردهای جهانی، اظهار کرد: «پروژه‌هایی که امروز کلید می‌خورند، ۵ تا ۱۰ سال آینده به بهره‌برداری خواهند رسید. نگاه ما نباید محدود به نیازهای امروز باشد؛ طراحی‌های ما باید به‌گونه‌ای ایده‌آل و منطبق بر استانداردهای روز دنیا باشد که در زمان بهره‌برداری نیز به‌عنوان الگویی در سطح ملی و بین‌المللی شناخته شود.»

وی با اشاره به ضرورت «تصمیم‌گیری شفاف» در خصوص پردیس‌های شریعتی و حکیم، بر تشکیل جلسات تخصصی هیئت‌رئیسه برای تعیین تکلیف این اراضی با حضور اساتید برجسته دانشگاه تأکید کرد تا سیاست‌گذاری‌ها از مسیر موازی‌کاری‌های اداری خارج و به سمت یک همگرایی هدفمند هدایت شود.
دکتر چوبینه همچنین بر لزوم نظارت دقیق دفتر فنی و معاونت درمان بر کلیه مراحل اجرایی—از طراحی فاضلاب تا جانمایی همراه‌سراها—تأکید کرد و یادآور شد: تمامی عملیات باید تحت نظارت «شورای فنی و مهندسی» باشد تا خطاهای اجرایی به حداقل برسد.

عبور از استانداردهای سنتی و گذار به مفاهیم نوین بیمارستان‌های آموزشی

دکتر رضا شروین بدو، معاون درمان دانشگاه، با نگاهی به تحولات جهانی در طراحی بیمارستان‌های آموزشی، بر لزوم بازنگری در آیین‌نامه‌های قدیمی تأکید کرد.
وی با بیان اینکه «تفکیک فیزیکی بخش‌های آموزشی از فضاهای درمانی، مانع تعالی آموزش است»، پیشنهاد داد دفاتر هیئت علمی، پاویون‌ها و فضاهای آموزش بالینی در مجاورت بخش‌های بستری جانمایی شوند.

دکتر بدو همچنین با اشاره به ضرورت پیش‌بینی ساختمان‌های مجزای کلینیک‌های ویژه برای کاهش ترافیک و ازدحام، هشدار داد: «همجواری با خطوط مترو نیازمند محاسبات دقیق فنی برای مهار ارتعاشات است؛ چرا که ارتعاشات می‌تواند تجهیزات فوق‌حساس نظیر دستگاه‌های MRI را تحت‌تأثیر قرار دهد.»

هشدار نسبت به «بیمارستان‌سازیِ صِرف» و غفلت از زیرساخت‌های دانشکده‌ای

دکتر سید فرشاد علامه، معاون آموزشی دانشگاه، با تأکید بر اینکه عنوان «بیمارستان آموزشی» باید با فراهم بودن الزامات زیرساختی محقق شود، تصریح کرد: «هر بخش باید مجهز به اتاق کنفرانس آموزشی باشد تا فراگیران در تمامی سطوح هرمی، امکان تحلیل علمی پرونده‌های بیمار را داشته باشند.»

دکتر علامه با نقد روند فعلی توسعه، به بحران «پراکندگی دانشکده‌ها» اشاره کرد و گفت: «دانشگاه علوم پزشکی تهران در حالی که در توسعه تخت‌های بیمارستانی پیشرو است، سال‌هاست دانشکده جدیدی نساخته و همچنان با ساختمان‌های استیجاری و پراکنده دست‌وپنجه نرم می‌کند. خیرین محترم تمایل به ساخت فضاهای ملموس (مانند تخت و MRI) دارند؛ رسالت دانشگاه این است که خیرین را به سمت ساخت «کتابخانه مرکزی»، «آمفی‌تئاتر جامع» و «فضاهای دانشکده‌ای» هدایت کند تا توازن آموزشی برقرار شود.»

ضرورتِ «طرح جامع یکپارچه» و «مدیریتِ نگهداری»

دکتر پیروز حناچی، شهردار پیشین تهران و عضو کمیته مشورتی، با ارائه دیدگاه‌های راهبردی خود، بر لزوم نگاه کلان به این پروژه تأکید کرد. وی با بیان اینکه این سایت ۲۱ هکتاری باید به مثابه یک «پردیس کامل» دیده شود، تصریح کرد: «این مجموعه نباید به صورت قطعه‌قطعه و متأثر از تغییرات لایه‌های کمیسیون ماده ۵ مدیریت شود، بلکه نیازمند یک طرح جامع واحد است که تمامی زیرساخت‌ها را به صورت یکپارچه پوشش دهد.»

دکتر حناچی در بخش دیگری از سخنان خود، با اشاره به چالش‌های بهره‌برداری از بیمارستان‌های بزرگ، نسبت به «افتتاح‌های شتاب‌زده» هشدار داد و گفت: «احداث ۳۰ هزار متر مربع بنای جدید به معنای نیاز به دوبرابر شدن کادر درمانی و اداری است؛ لذا از هم‌اکنون باید تشکیلات سازمانی و ردیف‌های بودجه‌ایِ نیروی انسانی متناسب با این توسعه پیش‌بینی شود تا تجربه دشوارِ تأمین نیرو در پروژه‌های پیشین تکرار نشود.»

طرح جامع؛ قطب‌نمای توسعه پایدار

در بخش پایانی این نشست، مشاور طرح بیمارستان ۳۰۰ تختخوابی «امیراعلم ۲» گزارشی از سایت‌پلان و جانمایی فضاها ارائه داد. اعضای کمیته در جمع‌بندی نهایی، بر نقش محوری «طرح جامع» تأکید کردند. به باور اعضا، تنها با تکیه بر یک طرح جامع و منسجم است که می‌توان ضمن جلوگیری از اتلاف منابع، اولویت‌بندی دقیقی برای اجرای پروژه‌های آتی ترسیم کرد و بهره‌وری زیرساخت‌های دانشگاه را به حداکثر رساند.

«این نشست، بار دیگر عزم دانشگاه علوم پزشکی تهران را برای تبدیل پروژه‌های عمرانی به بستری برای اعتلای آموزش و درمان، با نگاهی سیستمی و آینده‌نگر، به نمایش گذاشت.»